از جمع زائرانت هرچند ما جداییم

    از جمع زائرانت هرچند ما جداییم

پیوسته در هوای رفتن به کربلاییم

 

بوسیدن ضریحت، رویای هر شب ما

دریاب دردمان را، بسیار بی نواییم

 

شاید که کربلایت روزی نصیبمان شد

شب‌های جمعه با هم محتاج این دعاییم

 

هستیم تا قیامت مدیون لطف ارباب

چون جزو نوکران آن یار آشناییم

 

ای کاش مرگمان هم باشد میان هیئت

زیرا به روضه‌هایت عمری است مبتلاییم