اذان جواهر نایابی از کلامِ علیست
مجتبی رافعیپسندیدن0
بازدید49
اذان جواهر نایابی از کلامِ علیست عیار منزلت کائنات نامِ علیست سخن به رتبهی نهج البلاغهاش نرسد حقیقت آینهی روشن کلامِ علیست به پند و حکمت و اخلاق شد زبانزدِ عشق شکاف کعبه فقط جزئی از مقامِ علیست شبیه ریشه که مدیون به خاک میباشد نفس کشیدن ما هم به لطف عامِ علیست به بدر و خندق و خیبر، گرهگشا حیدر که ذوالفقار جهانبینیِ قیامِ علیست گدا مبادی آداب هست و پیوسته به رفت و آمد بیتِ علی الدوامِ علیست هم آرزوی زبانم به گفت و گوی نجف هم آرزوی نجف رفتنم سلامِ علیست به آنکه پنبه به گوشش گذاشت باید گفت غدیر جلوه ای از نامِ ناتمامِ علیست پس از طواف قمر دور گنبدش دیدم که آفتاب در ایوانطلا غلام علیست