آيت عظمی علیّ و محشر كبری حسن
محمد قاسمیپسندیدن0
بازدید1.7K
آيت عظمی علیّ و محشر كبری حسن عالی و اعلا علیّ و والی و والا حسن حبل محكم مرتضی و بهترين دم مجتبی عروة الوثقی علیّ و واژه ی زيبا حسن سورهی انسان علیّ و سورهی يٰس حسن عَلّمَ الاَسما علیّ و أحسنُ الاَسماء حسن حاكم خلقت علیّ و شافع أمّت حسن قادرِ مطلق علیّ و مالك دلها حسن زينت دوش رسول الله هستند اين دو تن جان پيغمبر علیّ و دلبر طاها حسن اوّلين نور دل صدّيق اكبر مجتبی ست اوّلين دردانهی صدّيقهی كبری حسن ذكر پرواز ملك تا آسمان هفتمين سرّ معراج نبی در ليلة الاسرا حسن در عطوفت، در جلالت، در شُكوه و مرتبت آينه گردان كه نه، آئينهی زهرا حسن در جَمَل بر عالمی اين نكته ثابت شد كه هست رونوشتِ حيدر كرار در دنيا حسـن بشنو از روح الامين كه: لافتی الاّ علی بشنو از روح القُدُس كه: لافتی الاّ حسن ثانی إِثنَيْنِ رسول الله در زهد و وَرَع در كرامت چون كرام الكاتبين، يكتا حسن بیكسی، غربت، تحمّل، صبر، داغی بر جگر تك تك اين واژهها را می شود معنا حسن چاه مخصوص غم مولاست كه در بين طشت ريخت همراه جگر، درد دل خود را حسن بين كوچه، بين خانه، بين مسجد، در سپاه هر طرف رو می كنم تنها حسن، تنها حسن او گذشت از سهم خود تا ذكر ما اين گونه شد يا حسين و يا حسين و يا حسين و يا حسن خورده بر تابوت او هفتاد چوب تير و هست پيشواز ظهر خون آلود عاشورا حسن