آن دم که افق به قتلگه خیره بماند وز حنجر سرخ، یک شفق بوسه ستاند، بر خاک، که سجّادۀ تکبیرِ فناست مردی تنها، نافلۀ خون میخواند
محمدهانی ملازادهمحمدهانی ملازادهمحمدهانی ملازادهمحمدهانی ملازاده