آن خیمۀ بی عمود را برپا کرد یادی ز لب سوختۀ سقا کرد در علقمه رفته ست سکینه از هوش انگار ضریح ماه را پیدا کرد
یوسف رحیمییوسف رحیمییوسف رحیمییوسف رحیمی