آنسان که جز اله، خدایى نیافتم

    آنسان که جز اله، خدایى نیافتم

 بهتر ز آستان تو جایى نیافتم

 

عمرى است در حریم تو هستم گدا و من

 شرمنده‌تر ز خویش گدایى نیافتم

 

در تحت قبّه‌ی تو دعا هست مستجاب

 زین خانه بى‌جواب صدایى نیافتم

 

آواى «یا حسین» بُوَد ذکر قدسیان

 خوش‌تر از این سرود، ندایى نیافتم

 

اى دل! برآر آه ز داغ غمش که من

 چون آه خویش عقده‌گشایى نیافتم

 

ما سر سپرده‌ایم «مؤیّد»! به اشک و آه

خوش‌تر ز حال گریه، صفایى نیافتم