آفرینش ز غبار قدم توست، حسین!
سید رضا مویدپسندیدن0
بازدید1.1K
آفرینش ز غبار قدم توست، حسین!
آسمان، سایهنشین علم توست، حسین!
کعبه و سعی و صفا، حلّ و حرم، رکن و مقام
صفحهای از حرم محترم توست، حسین!
هر کجا عشق و کمال و عظمت دایره بست
نقطهی دایره، نوک قلم توست، حسین!
نعمتی را که خداوند از آن میپرسد
دوستی تو و یک از نِعَم توست، حسین!
ذکر نام تو کنم در همه جا چون گویند
هر کجا نام تو آید، حرم توست، حسین!
اشک روز و شب ما وقف تو، ای کشتهی عشق!
گریه گر هست، سزاوار غم توست، حسین!
در میان حرم جمله امامان هدی
پرچم سرخ، نشان حرم توست، حسین!
من نگریم به عزایت که بهشتم بدهند
ور بهشتم بدهند از کرم توست، حسین!
گر خدا بگذرد از جرم دو عالم به جزا
یک جزای کم اصحاب کم توست، حسین!
جگرم پاره شد از داغ جگرگوشهی تو
آن که افراخته سرو ارم توست، حسین!
کمرت بعد ابوالفضل، دگر راست نشد
شاهدم اشک تو و قدّ خم توست، حسین!
در ره عشق زدی گام و در این راه خطیر
طفل ششماههی تو، همقدم توست، حسین!
بر سرافرازی اسلام و براندازی کفر
قهرمان خواهر تو، همقسم توست، حسین!
آیهی کهف که خواندی، خبر پیروزی است
سر بر نیزه بلندت علم توست، حسین!