آخر امام شیعیان! می‌آیی از راه

    آخر امام شیعیان! می‌آیی از راه

ای ماه از دیده نهان! می‌آیی از راه

 

از این سفر محض دعای بی قراران

ای مهدی صاحب زمان! می‌آیی از راه

 

تا که بخوانی بر فراز بام کعبه

نام علی را در اذان، می‌آیی از راه

 

در هیبتت از حیدر و در چهرۀ خود

از مادرت داری نشان، می‌آیی از راه

 

تا که بگیری انتقام عمه‌ات را

از کوفیان و شامیان، می‌آیی از راه

 

با ذوالفقار از پای کعبه سمت شامات

پای ضریح عمه جان، می‌آیی از راه

 

تو وعده دادی که بیایی، حتم دارم

روز قرار عاشقان، می‌آیی از راه

 

آقا کجایی تا کمی روضه بخوانی؟

یک صبح جمعه روضه‌خوان می‌آیی از راه

 

حس می‌‌کنم با نوحۀ معروف عباس:

«‌ای ساقی لب تشنگان» می‌آیی از راه