نهال عمر منا! شاخ و برگ و بارت کو؟
گل خزانزدهام! جلوۀ بهارت کو؟
گرفته دل به هوای نوای دلکش تو
نی حزین من! آن نالههای زارت کو؟
درخششی نه دگر قطرههای اشکت را
خزینۀ گهرم! درّ شاهوارت کو؟
شب از مهابت ظلمت، شکافت دل، ای شمع!
فروغ و بارقۀ شامگاه تارت کو؟
گرفته رنگ خزان، ارغوان شادابت
طراوت چمن و لطف لالهزارت کو؟
تبسّمت ز دو صد گریه، دلگدازتر است
صفای خندۀ شیرینِ جانشکارت کو؟
چه شد که دیده ز دیدار من فرو بستی؟
نگاه جادویی نرگس خمارت کو؟
شب فراق ز من، ماه و اختران پرسند
ستارهای که همی تافت در کنارت کو؟
هنوز نظری ثبت نشده