مهر تو را به عالم امکان نمی‌دهم

    مهر تو را به عالم امکان نمی‌دهم

 این گنج، پُربهاست؛ من ارزان نمی‌دهم

 

گر انتخاب جنّت و کویت به من دهند

 کوى تو را به جنّت و رضوان نمی‌دهم

 

نام تو را به نزد اجانب نمی‌برم

 این اسم اعظم است به دیوان نمی‌دهم

 

جان می‌دهم به شوق وصال تو، یا حسین!

 تا بر سرم قدم ننهى، جان نمی‌دهم

 

اى خاک کربلاى تو مُهر نماز من!

 آن مُهر را به مُلک سلیمان نمی‌دهم

 

ما را غلامى تو بُوَد تاج افتخار

 این تاج را به افسر شاهان نمی‌دهم

 

دل، جایگاه عشق تو باشد، نه غیر تو

 این خانه‌ی خداست، به شیطان نمی‌دهم

 

گر جرعه‌اى ز آب فراتم شود نصیب

 آن جرعه را به چشمه‌ی حیوان نمی‌دهم

 

تا سر نهاده‌ام چو «مؤیّد» به درگهت

تن، زیر بار منّت دونان نمی‌دهم