مرا به دار بیاویز! دار گیسویت

مرا به دار بیاویز! دار گیسویت 
بریز خون مرا! نذر تیغ ابرویت 

تیممی بنما خاک را مطهر کن 
فدای گرد و غبار نشسته بر رویت 

هوای کرببلا یک دم از تنفس توست 
وهب شبیه مسیح است مست هو هویت

طواف کرببلا واجب است بر کعبه 
به انبیا همه فرض است آمدن سویت 

به پیشگاه تو زانو زدند خیل ملک 
که سر نهاده علی اکبرت به زانویت 

عجب مقام بلندی، خداست گریه کنت 
چه جایگاه عجیبی، سَنان* ثنا گویت 

به شانه‌های تو تکیه نمود عرش خدا 
چه شد که تکیه به یک نیزه داد بازویت 

چه شد که آیه تطهیر روی خاک افتاد 
 چه شد که پنجه ناپاک رفت در مویت 

نشست تیر سه شعبه به قلب مادر تو 
نشست تیزی مسمار بین پهلویت

ابوترابِ حرم روی خاک افتاده 
نجف، بریده گلو، جان سپرده در کویت


* سَنان بن اَنَس بن عَمْرو نَخَعی از لشکریان عمر بن سعد در واقعه عاشورا
که بنا بر برخی نقل‌ها، سر حسین بن علی(ع) را از تن جدا کرد.