قبلهی عالمین مُلک ری است
خونبهای حسین مُلک ری است
قطعه ای از فدک ، همین ارض است
عرض بدر و حنین ملک ری است
چون که محشر به پا شود، به یقین
شاهد نشأتین ملک ری است
سرزمینی که در دلش پنهان
هست نورِ دو عین ملک ری است
کوی عبدالعظیم کوی خداست
همچو کوی حسین ملک ری است
حرم سیدالکریم این جاست
خانه ی زینبین ملک ری است
مأمنِ نسلِ موسیِ جعفر
شرحی از کاظمین ملک ری است
از جماران سخن نمی گویم
عشق پیر خمین ملک ری است
در تأسّی به شور عاشورا
شاهد شور و شین ملک ری است
مرکزِ دانش و علوم و حدیث
مظهر زیب و زِین ملک ری است
مُلک ری کربلای ایران است
حرمش قبله گاه تهران است
قبله گاه حسینیون این جاست
این دیار آشنای آل عباست
هم نظرگاه حضرت زینب
هم قدمگاه حضرت زهراست
از خراسان گرفته تا قم و ری
جای جایش حریم پاکِ رضاست
جاده ها دارد از بهشتِ برین
رفت و آمد در این حرم زیباست
حاجت از سیدالکریم بخواه
زان که بابُ الحوائج دل هاست
نزد ارباب آبرو دارد
کم مخواهی! که صاحبِ امضاست
هرکه خواهد به کربلا برود
ضامنِ برگِ سبزِ کرب و بلاست
هست اینک هزار و اندی سال...
حضرتش مَحرمِ دلِ شهداست
چه بلاها که دور کرده ز ما
فتنه ها را مقابل، این آقاست
آن چه پیروزی است، اَز او داریم
او پناهِ امام و امت ماست
مُلک ری کربلای ایران است
حرمش قبله گاه تهران است
شهر ری جلوه گاهی از کوثر
خاک آن از بهشت هم برتر
دور باد این وطن ز بد خواهان
لعنتِ حق به بد دلان، یکسر
گندم ری چه ماجرایی داشت
جویِ ری هم نشد نصیبِ عمر
عمرِ سعد بد معامله کرد
مُلک ری را شنید و شد کافر
بهر خوشنودیِ یزید، آورد...
پیشِ روی حسین، یک لشکر
این همان واقعیتِ تلخ است
حبّ دنیا به نیزه آرد سر
تشنه لب ، سر بریده شد ، مظلوم
خنجرِ کینه خورد بر حنجر
آب را هم به خیمه اَش بستند
طفلِ شش ماهه، تشنه شد پرپر
با که گویم که در برِ ارباب
ارباً ارباست شبهِ پیغمیر
همه این ها به خاطر ری بود
پیشِ چشمِ ز خون ترِ خواهر
مُلک ری کربلای ایران است
حرمش قبله گاه تهران است
کشته ها زیر دست و پا رفتند
هیجده سر به نیزه ها رفتند
در خیام حرم، پیِ غارت
با کف و سوت اشقیا رفتند
گوشوارِ یتیم های حسین
دستِ دژخیمِ بی حیا رفتند
معجر و روسری و چادر ها
گه به نی، گاه زیر پا رفتند
اهل بیتِ حسین، کَت بسته
به اسارت ز کربلا رفتند
چون حرم را به قتلگه بردند
ناله ها تا خودِ خدا رفتند
زیر بارانِ تازیانه ی خصم
تا دل کوفه یاس ها رفتند
آه، ناموسِ کبریا تا شام
با اراذل به صد بلا رفتند
وای از مجلسِ حرامی ها
آل عصمت ببین کجا رفتند
آبروی دیار ما هم رفت
ری شکاران، شکارها رفتند
ملک ری کربلای ایران است
حرمش قبله گاه تهران است
راهِ ما راهِ کربلای حسین
دلِ ما هست مبتلای حسین
درسِ عبرت گرفته شیعه ی او
تا قیامت ز ماجرای حسین
با یزیدی، مذاکره ممنوع
نقشه ی راه، خطبه های حسین
با ولیِ فقیه همراهیم
این ولایت همان ولای حسین
انقلاب، انقلاب اسلامی است
نهضت ماست در لوای حسین
چشمِ فتنه در آمد از حدَقه
با همین پاسدارهای حسین
هیئت و مسجد و بسیج و سپاه
پیروِ لشکرِ خدای حسین
از حرم ، تا سراسرِ عالم
بنگر پرچم عزای حسین
تا به قدسِ شریف خواهد رفت
جِیشِ مهدی، ز كربلای حسین
عاقبت با دعای عبدالعظیم
ذوالفقار است و خونبهای حسین
مُلک ری کربلای ایران است
حرمش قبله گاه تهران است
هنوز نظری ثبت نشده