سلام ما به «زُهیر» و دلاوری‌هایش!

    سلام ما به «زُهیر» و دلاوری‌هایش!

که بود شاهد عشق حسین و مولایش

 

هر آن ‌چه خواست که سر پیچد از کمند حسین

نشد که داشت به دل، جذبۀ تولّایش

 

گذشت از ره عثمانی و حسینی شد

چنان که از دل و جان سر سپُرد در پایش

 

کسی که در ره قرآن و یاری از اسلام

هزار بار شهادت بُدی تمنّایش

 

شهادتش به جبین، داغ سرفرازی زد

چو دید آن همه ایثار و فضل و تقوایش

 

سعادتِ ابد از فیضِ جانْ‌نثاری یافت

که قطره بود ولی عشق کرد، دریایش

 

گرفت اوج به افلاک با دعای حسین

که ریخت خون شریفش به کربلای حسین