سلام ما به حسین و علیّ اصغر او!

    سلام ما به حسین و علیّ اصغر او!

امیر عشق که گهواره بود، سنگر او

 

رضیع و داده خدایش، نشانِ سربازی

صغیر و بر همه پیدا، مقام اکبر او

 

شکفت لالۀ عصمت به روی دوش حسین

چو تیر حرمله آمد به یاس حنجر او

 

مجال گریه نبودش که خنده کرد علی

حسین، مات از آن حالِ گریه‌آور او

 

گرفت خونش و بر اوج آسمان پاشید

که پیک تسلیت آمد ز سوی داور او

 

کنار خیمه به خاکش سپُرد و امضا شد

کتاب سرخ شهادت به خون اصغر او

 

اگر چه پیکر او را به خاک پوشیدند

به شهر کوفه سرش را به نیزه‌ها دیدند