دهنی بسته و توفیق فغانم دادند

    دهنی بسته و توفیق فغانم دادند

یک فلک ناله و یک حلقه دهانم دادند

 

جوهر درد، متاعی است که هر جایی نیست

از چنین جنس، در این کوچه دکانم دادند

 

جگر و چشم و سر و دست بگویند حسین

ای عجب یک دهن و چند زبانم دادند

 

من نه آنم که فروشم به کسی یارم را

قدر این مرحله را هر دو جهانم دادند

 

دل گرفت از من و فرمود دلت را بردار

پای رفتار شکستند و عنانم دادند

 

سر قبرم بنویسید: حسین بن علی

زان که از خویش گرفتند و نشانم دادند

 

ز محرّم نروم بار مبندید مرا

سوختم تا که در این خیمه مکانم دادند