تا خیمه زد به ساحل خطبه کلام تو

تا خیمه زد به ساحل خطبه کلام تو
خوابید موج‌های خروشان به نام تو

از کوفه تا به شام فقط سنگ می زدند
مدفون کنند تا همه جا سیر گام تو

جز با عنایت تو به چوب کجاوه ات
دست نمی رسید به بالای بام تو

خطبه مخوان به مردم از سنگ پست تر
این جا نمی دهند جواب سلام تو

ما را سوار ناقه‌ی غمگین خویش کن
شاید شویم زائر زلف امام تو