گلبانگ شادی است به گوش فرشته‌‌گان

گلبانگ شادی است به گوش فرشتگان
امشب رسانده است ندای مدینه را

ای آسمان ز شرم، مَهَت را دو پاره کن
تکرار معجزه نبوی را دوباره کن

تا بشکند غرور تو در اوج آسمان 
ای افتاب، ماه زمین را نظاره کن

از خانه‌ی جواد دَمیده است آفتاب 
بر مقدمش مثال هزاران ستاره کن

تا سر نَهَند بیتِ جوادُ الائمه را
ای جبرئیل سوی ملائک اشاره کن

از کهکشان، نور بیاویز،.صبح ها 
هر روز و شب فضائل او را شماره کن

این ماه جلوه‌ای ز جمال پیمبر است
اِبنُ الرضای دومِ آلِ محمد است

*****
لطف امام هادی و نور ولایتش
ما را اسیر کرده به دام محبتش

بر لطف بى‌کرانه‌ی او بسته‌ایم دل
امشب که جلوه‌گر شد خورشیدِ طلعتش

منت خداى را که به ما کرده مرحمت
توفیق برگزارى جشن ولادتش

ماه تمام و نیمه‌ی ذى الحجه مطلعش
خیر کثیر و کوثر قرآن، بشارتش

این است آن امام که ذرات کائنات
اقرار کرده‌اند به جود و کرامتش

این است آن امام که دشمن به چند بار
رخسار عجز سوده به درگاه عزتش

سر تا به پاى عاطفه و مرحمت ولى
دشمن به لرزه آمده از برق هیبتش

افزون ز ریگ‌هاى بیابان عطاى او
بیش از ستاره‌هاى درخشان فضیلتش

این ماه جلوه‌ای ز جمال پیمبر است
اِبنُ الرضای دومِ آلِ محمد است 

*****

آن نازنین که وصف جمالش خدا کند
امشب خدا کند که نگاهی به ما کند

آن دلنواز از دل و از جان عزیزتر
باشد که درد جان و دل ما دوا کند

آن محو ذات خالق و بى‌اعتنا به خلق
شاید به ما شکسته دلان اعتنا کند

آن چشمه دعا که دعا مستجاب از اوست
چون می‌شود به حالت ما هم دعا کند

پیوند خورده زندگىِ ما به مِهر او
این رشته را کسی نتواند جدا کند

گویى على به روى محمد کند نگاه
چون این پسر به روى پدر دیده وا کند

دیدار او کدورتِ دل را جلا دهد
ایمان او حوائج مردم روا کند

باید رضای خاطر او آورد به دست
خواهد ز خود هر آنکه خدا را رضا کند 

ای یادگاران محمد خدا به ما
لطفی اگر کند ز طوفیلِ شما کنید

عالم به خان رحمت تو میهمان ولی
یک تن نشد که حق نمک را ادا کند

صاحب‌دلی کجاست که چون ابنِ مهزیار
بر دیده خاکِ پایِ تو را طوطیا کند

افتاده‌ام به دام بلا یا اَبَاالحسن
غیر از تو کیست آن که ز دامم رها کند

*****

آستانِ خدا کمال شما
هفت پرواز زیرِ بالِ شما

با شما می‌شود به قُرب رسید
ای وصالِ خدا، وصال شما

گاه با آدم و گَهی با نوح
بی زمان است سن و سال شما

بال ما را به آسمان ببرید
تا خداوندِ لا مکان ببرید 

هرکسی تو را سلام کند
به مقام تو احترام کند
کاش تا در صحن سامرا
خدا تا قیامت مرا غلام کند

ای مسیحای سامرا، هادی
آفتابِ مسیرِ ما هادی

علیِ ابنِ محمدِ ابنِ علی
نوه‌ی اول رضا، هادی

نیست جز دامنِ کرامت تو
پرده‌ی خانه‌ی خدا هادی

ذکر هر چهارشنبه‌ام این است
یا رضا یا جواد یا هادی

به مَلَک هم نمیدهم هرگز
گریه‌ی زائر تو را هادی

یک شبی را کنار ما ماندی
سر سجاده جامعه خواندی