کاش هزار جون داشتم؛ به پای تو می‌ریختم

کاش هزار جون داشتم؛ به پای تو می‌ریختم
کاش یه‌دشت خون داشتم، به پای تو می‌ریختم

من شدم فدای تو حیدر
شکر حق، شدم برات پرپر
تا میای در می‌زنی، من هم
سینه‌خیز میام به پشت در

هاتفی دیشب می‌گفت: فاطمه! کفن بپوش
یا علی! شرمندتم؛ بعد من، جوشن بپوش

کاش می‌شد غم‌هاتو با رفتنم می‌بردم
کاش‌کی اشک می‌ریختی برام و بعد می‌مردم

گریه کن تموم درداتو
تا خودم گریه کنم با تو
گریه کن که بعد من آقا
هیچ‌کی نیست پاک کنه اشکاتو

با غمت چه آتشی می‌زنی به قلب من
بعد من، تنها می‌شی؛ إبکِنی أباالحسن

من می‌رم امّا دخترم باهات می‌مونه
زینبم، بانی قرار بعدیمونه

من که زخمیه پر و بالم
از نجف بیا به دنبالم
تا بازم کنار هم باشیم
از حالا توو فکر گودالم

تشنه‌لب، فدا می‌شه پیش چشم من، حسین
ای غریب فاطمه! شاه بی‌کفن، حسین