فروزان از دو مشرق در سحرگاهان دو ماه آمد

فروزان از دو مشرق در سحرگاهان، دو ماه آمد
دو خورشیدِ جهان‌افروز، در دو صبحگاه آمد
دو موسیٰ از دو دریا، یا دو یوسف از دو چاه آمد
دو رَهرو، یا دو رهبر، یا دو مشعل‌دارِ راه آمد

دو شمعِ جمعِ بزمِ جان، دو رُکنِ محکمِ ایمان
دو بحرِ رحمت و غفران، دو دستِ قادرِ مَنان

دو آدم‌ خو، دو یوسف‌ رو
دو موسیٰ ید، دو عیسیٰ دَم

دو دریا را دو رخشان گوهرِ یک‌دانه پیدا شد
دو جانِ جانِ جان، دو دلبرِ جانانه پیدا شد
دو سَروِ ناز یا دو نازنین ریحانه پیدا شد
دو شمعِ آفرینش، یک جهان پروانه پیدا شد

دو سِرِ داورِ هستی، دو جان در پیکرِ هستی
یکی پیغمبرِ هستی، یکی روشنگرِ هستی

یکی سِرُّ‌اللهِ اکبر، یکی وَجهُ‌اللهِ اعظم

دو شمعِ جمعِ انسان‌ها، دو شاهِ کشورِ جان‌ها
دو باب‌ُاللهِ احسان‌ها، دو بِسم‌ِاللهِ عنوان‌ها
دو سَروِ باغ و بُستان‌ها، دو باغِ روح و ریحان‌ها
دو واجب جاهِ امکان‌ها، دو مشعل‌دارِ کیهان‌ها

دو خالق را نماینده، دو قرآن را سراینده
دو رحمت را فزاینده، دو دل‌ها را رباینده

یکی بر اولیاء سادِس، یکی بر انبیاء خاتم

بشارت ای تمامِ عالَمِ هستی، بَشیر آمد
گلِ بُستان، سرایِ آفرینش در کویر آمد
نرفته ماه از بزمِ فلک، مِهرِ مُنیر آمد
بَشیران را بَشیر آمد، نَذیران را نَذیر آمد

جهان گردیده آسوده، مَلَک رخ بر زمین سوده
فلک بر زیور افزوده، محمّد چهره بگشوده

زِ مکه تافته خورشیدِ نورش بر همه عالَم

فلک امشب زمینِ مکه را از دور می‌بوسد
مَلَک مَهدِ محمّد را به‌ موجِ نور می‌بوسد
به فرمانِ خدا، خاکِ دَرَش را حور می‌بوسد
مسیح از عالَمِ بالا، کَلیم از طور می‌بوسد

حرم پیموده رَه سویش، طواف آورده بر کویش
صفا چون گُل کُنَد بویش، صفاها گیرد از رویش

به یادِ لَعلِ لب‌هایش کُنَد رفعِ عطش زمزم

محمّد، ای چراغِ روشنی‌بخشِ جهان‌آرا
برافروز و برافروزان به‌ نورِ خویش دل‌ها را
بلرزان با نهیبِ آسمانی کاخِ کسریٰ را
ندایِ «تُفْلِحُوا» از عمقِ جان برکش، بخوان ما را

تو ما را دانش‌آموزی، تو مِهرِ عالَم‌افروزی
تو برقِ اهرمن‌سوزی، تو در هر دَهر پیروزی

لوایِ توست با دستِ خدا بر دوشِ نُه طارُم

اَلا ای اُمِ فَروِه، آفتابِ داور آوردی
محمّد را محمّد را، کتابِ دیگر آوردی
تَعالَی‌الله که مثلِ آمنه، پیغمبر آوردی
تو چون بِنتِ اَسَد در دامنِ خود، حیدر آوردی

به عصمت مادرش زهرا، به صورت چون حسن زیبا
حسینی‌خو، علی‌سیما، امامِ باقرش بابا

که با عیدِ محمّد، عیدِ میلادش بُوَد توأَم