عقل تنها در مسیر عاشقی کامل شود

عقل تنها در مسیر عاشقی کامل شود
عشق همراه جنون در قلبها نازل شد

پس هرآنکس در پی آن است که عاقل شود
ابتدا بایست مجنونِ ابوفاضل شود

فاش میگوییم امشب با تمام عالمین
عشق در تعریف ما یعنی علمدار حسین

روی دیوار برادر بود تا آخر سرش
هیچ عشقی غیر عشق او نبوده در سرش

از همه سرهای عالم هست بالاتر سرش
نیست هرکس خاک پایش خاک عالم برسرش

یک نگاهش عالمی را مثل سلمان می کند
ارمنی را با کراماتش مسلمان می کند

از زمانی که در این دنیا قدم برداشته
از روی دوش برادر بار غم برداشته

هر زمان با ذکر یا حیدر علم برداشته
صورت دشمن هراس آلوده نم برداشته

در نبردِ او همیشه جنگ خیبر یاد شد
شاهکاری کرد در صِفین حیدر شاد شد

مادرش گفتا بلا گردان این کاشانه باش
با ادب همراه باش و با غضب بیگانه باش

بچه های فاطمه شمعند تو پروانه باش
من کنیز خانه هستم تو غلام خانه باش

بود آویزانِ گوشش حرفهای مادرش
چون غلامان حرف میزد با برادر خواهرش

***
[دیدی ای دل که آخر عمری

جگرم سوخت بیقرار شدم
شَرِ فامیل بد اسیرم کرد

پیش آقام شرمسار شدم]
***

هست کارایی چشمانش ز خنجر بیشتر
در وفاداری بوَد از حد باور بیشتر

او حسینی بودنش رفته به خواهر بیشتر
نام او را یکصد و سی و سه بار امشب بخوان

حاجتی داری اگر او را اَخُ الزینب بخوان
بوسه گاه فاطمه هم چشم او هم دست اوست

دست گیر امت عیسی بن مریم دست اوست
روز محشر اختیار خلق عالم دست اوست

همچنان پشت سر ارباب پرچم دست اوست
روز محشر سربلند است و امیری می کند

فاطمه از دوستانش دستگیری می کند 
***