شهی که بگذرد از نه سپهر اختر او

شهی که بگذرد از نُه سپهر اختر او
اگر غلام علی نیست خاک بر سر او

بُوَد به روی زمین قصری از ریاض بهشت
تبارک اله از این روضه ی مطهر او

محبت شَه مردان مجو زِ بی پدری
که دست غیر گرفته است پای مادر او