سمت گودال

سمتِ گودال می‌ره عبدالله
با رَجزهاش می‌رسه از راه

دلاور و زادهِ حسنم
به وسطِ معرکه می‌زنم
فداییِ آخر تو منم

عمو، بمیرم نبینم که رو خاکِ تنت
که با شمشیر و نیزه‌ها می‌زدنت
پُرِ زخمِ چرا همه‌ی بدنت؟

عمو عمو عمو حسین
عمو عمو عمو حسین