ذبیح العطشان

شلوغ بود، دل آسمون گرفته بود و بی‌فروغ بود
کاشکی روضه‌های قتلگاهِ تو دروغ بود، شلوغ بود

غبار بود، مادرش گوشه قتلگاه بی‌قرار بود
خواهرش پیاده بود و دشمنش سوار بود، غبار بود

سراب بود، ناله‌های غربتِ حسین بی‌جواب بود
غرق خاک و خون تنِ عزیزِ بوتراب بود، سراب بود

تمام شد، مِهرِ فاطمه به لب‌های حسین حرام شد
وقت غارتِ حرم خون به دلِ امام شد، تمام شد

حسین حسین...