نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد

خیس بارونم سرازیره اشکام روی گونهم اونی که از دوریش پریشونم حسینه، حسینه غرقِ تشویشم از این بیتابی کِی رها میشم اونی که هر لحظه هواییشم حسینه، حسینه هوا، هوای کربوبلا خیلی دلتنگم واسهش بخدا خوبه حالم تُو اون صحن و سرا پیش اربابم نداره واسهم هیچجا صفا جز حریم سیدالشّهدا کاش میشد باشم تا روز جزا پیش اربابم آرزوم و رویامه که پایینپای ضریحش با لبِ تشنه یک روز بمیرم من هم شبیهش آه حسین، یا اباعبدالله... ***** این دلِ بیتاب یه عمره از غصّه شده بیخواب میخونه روضه از غم ارباب واویلا، واویلا آه از عاشورا حسینِ زهرا بیکس و تنها تُو مقتل ریختن رُو سرش گرگا واویلا، واویلا ندیدن اشک خواهرشو نشنیدن نالهی مادرشو نیزهبارون کردن پیکرشو ای غریب ارباب اومد قاتل با خنجرشو هی کشید محکم رُو حنجرشو تا بُرید از پشت سر سرشو ای غریب ارباب چشم پیغمبر روشن پسرش رو سر بریدن زنده بود و مَرکبها روی جسمش میدویدن آه حسین، یا اباعبدالله... ***** ضجّه آزاده بسوزین ای دلای آماده از این روضهها مهدی جون داده واویلا، واویلا تشنه و بی آب حسین افتاده بود ته گودال به پا شد واسه کشتنش جنجال واویلا، واویلا به قصد قرب میزدنش میزدن چکمه توی دهنش قطعه قطعه شد اعضای تنش ای غریب آقا زیر دست و پا رفت بدنش رفت به غارت حتّی پیرهنش خاک و خون شد پیرهن و کفنش ای غریب آقا خیمههاشو سوزوندن اهل بیتش رفت اسارت پیش چشمش رُو نیزه شد به ناموسش جسارت ... مادرِ آب کجایی؟!، پسرت آب نخورد پدرِ خاک کجایی؟!، پسرت خاک نشد حسین...
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد