به سمت زهرا از حجره دویدم من
کربلایی نریمان پناهیپسندیدن75
بازدید2.6K
به سمتِ زهرا از، حُجره دَویدم من تنش تو آتیش سوخت، دیر رسیدم من تا که زمین افتاد، نفس بریدم من ناموسمو کُشتن، دیر رسیدم من طوری با لگد زدن نامردا پهلو و سینه شکست، واویلا پیش چشمم از زمین افتادش رد شدن از روی جسم زهرا وای من، وای من ای زهرا جان... یه جای سالم رو تنش ندیدم من محسنمو کُشتن، دیر رسیدم من صدای نالهاش رو تا که شنیدم من دویدم امّا حیف دیر رسیدم من پیش چشم من جسارت کردن توی خونهام هتک حرمت کردن نانجیبای مدینه با هم بین کوچهها جنایت کردن وای من وای من ای زهرا جان...