برو آرام کن اهل حرم را

برو آرام کن اهل حرم را
به من بسپار نعش اکبرم را

مشو راضی که قبل دست دشمن
خودم بردارم از خون اصغرم را
* * * *
تو دهانت پسرم پُر شده از لخته‌ی خون
تشت از عمّه طلب کن که بریزی لخته‌ی خون

چوبی به لبت نشسته دیدم 
دندان تو را شکسته دیدم