ای که همیشه صبح و مساء آه می‌کشی

ای که همیشه صبح و مَساء آه می‌کشی
از داغ سیّد الشهداء آه می‌کشی

صاحب غمی و شام غریبان گرفته‌ای
امشب کدام روضه؟ کجا آه می‌کشی؟

ای شاهد تمامی آن روضه‌های سخت
قدر تمام کرب و بلا آه می‌کشی

ارباب ما گرسنه و تشنه شهید شد
سیرآب شد به تیغ جفا آه می‌کشی

با داغ اکبر از دل و جان گریه می‌کنی
با قطعه‌های روی عبا آه می‌کشی

ای جزئیات مقتل او را گریسته
با ضربه‌های سنگ و عصا آه می‌کشی

خنجر نمی‌برید، چرا ضربه می‌زند؟
از پشت سر دوباره چرا؟ آه می‌کشی

امشب به یاد خیمه‌ی آتش گرفته‌ای
با خیمه‌های خون خدا آه می‌کشی

امشب به بعد همسفر عمّه زینبی
تا کوچه‌های شام بلا آه می‌کشی

حسین، حسین