نظرات
0هنوز نظری ثبت نشده

ای کاش که من نیز امشب زائرت بودم جایی که فرزندت در آنجا روضهخوان باشد دریایی از رنج و غریبی موج خواهد زد نام حسن در روضه هر جا درمیان باشد وقتی حسن باشی دگر جای تعجب نیست سقف مزارت هم زمانی آسمان باشد وقتی حسن باشی دگر جای تعجب نیست وضعت میان خانه چون زندانیان باشد وقتی حسن باشی دگر جای تعجب نیست خون دلت از کُنج لبهایت روان باشد آری حسن بودی ولی هرگز ندیدی که گلبرگِ روی مادرت چون ارغوان باشد سخت است تشنه باشی و لبهای لرزانت حتی برای آب خوردن ناتوان باشد هنگام برخورد لبت با کاسه آب است وقت گریز روضههای خیزران باشد شاعر: آقای محمدعلی بیابانی
هنوز نظری ثبت نشده