ای به همه لهجه و زبان، سنه قوربان

ای به همه لهجه و زبان، سنه قوربان
ای همه سهم من از جهان! سنه قوربان
جان من و جان عاشقان، سنه قوربان
آی سنه قوربان! سنه قوربان! سنه قوربان
 
سجده‌ی ما بعد از این به خاک حسین است
عالم و آدم، همه هلاک حسین است
 
گیسوی عشّاق، پریشان‌تر از این باد
این دل شوریده، غزل‌خوان‌تر از این باد
این جگر سوخته، سوزان‌تر از این باد
بارش این عشق، فراوان‌تر از این باد
 
تا به ابد دل در اشتعال حسین است
خون همه عاشقان، حلال حسین است
 
روز ازل رد شدی، هوار کشیدیم
عشق تو را تا ابد که جار کشیدیم
از خوشی این جهان، کنار کشیدیم
هرچه کشیدیم از این قمار کشیدیم
 
نام تو را کنده‌اند روی پر ما
عشق تو را حق فشرد و شد جگر ما
 
در نفست دیده‌ایم یاد علی را
نادعلی، ناد عشق، نادعلی را
از وجنات تو اعتقاد علی را
در پسران تو امتداد علی را
 
آی همه بنگرید جان نجف را
از دل ما بشنوید أذان نجف را

هستی من را که بی‌سپاه گرفتی
دست مرا با همه گناه گرفتی
در بغلت مثل برکه، ماه گرفتی
گفتم عزیزم که اشتباه گرفتی
 
آن‌قدر از عشق و غم پر شده جانم
ذکر حسین است دم هر ضربانم
 
جان حبیب و بریر و عابس و جندب
شوق سعید و زهیر و نعره‌ی شوذب
چشم وهب، قلب جون، از تو لبالب 
سایه‌ی بالاسر کجاوه‌ی زینب
 
با تو نه خورشید مشرقین رسیده است
آی که هفتادودو حسین رسیده است
 
فاطمه مبهوت توست، چشم خدا هم
کعبه، مشرّف به تو، کرب‌وبلا هم
قبله به سمت تو، ایوان رضا هم
گوشه‌ی بین‌الحرمین است پناهم
 
بین دو چشمان ما فقط حرمین است
عکس دو گلدسته‌ی عبّاس و حسین است
 
جانم از این عشق و شور و حیرت و فریاد
مستی دیوانگان، فزون‌تر از این باد
گرم حسینیم چو خاکستر بر باد
خانه‌ام آباد شد ای خانه‌ات آباد
 
خانه‌ی قلبم شده به نام اباالفضل
ای سر ما خاک هر غلام ابالفضل
 
پشت در خانه ی علی، سحری هست
خیل گدا آمده، مگر خبری هست؟
باز ببینید، علی دگری هست
در بغل شیرحق چه شیر نری هست
 
شمس، اسیر رخ این ماه‌جبین شد
فاطمه از این به بعد اُمّ‌بنین شد
 
بین قدومش، یلان سپر بگذارند
جمله‌ی گردن‌کشان که سر بگذارند
آمده صاحب‌دلان جگر بگذارند
نوبت ما می‌شود اگر بگذارند
 
نقش قلم‌ها به روی هر علم، عبّاس
هست دم ما حسین و بازدم، عبّاس
 
فاطمه دیده است چراغانی ما را
تا که زده مهر مسلمانی ما را
داده به ما شوکت سلطانی ما را
برده خودش بانوی ایرانی ما را
 
آی که ایران، غبار خاک حسین است
عالم و آدم، همه هلاک حسین است

از نظرآباد یک نگاه حسینیم
تک‌تک ما جزئی از سپاه حسینیم
شعشعه‌ای از دم پگاه حسینیم
شکر خدا را که در پناه حسینیم
 
ای همه‌ی عمر ما فدای غم تو
گریه‌ی اهل حرم برای غم تو
 
باد که در یال ذوالجناح تو پیچید
بال ملک دور خیمه‌گاه تو پیچید
عرش، زمین خورد و پیش راه تو پیچید
ناله‌ی زینب ز سوز آه تو پیچید
 
تشنه‌ی ما! جای آب، همهمه اینجاست
شمر! حیا کن ببین که فاطمه اینجاست