ای امامی که غیب می‌دانی

ای امامی که غیب می‌دانی

[ حاج منصور ارضی ]
ای امامی که غیب می‌دانی
تو ز من حُسن و عیب می‌دانی
هر یقین هرچه رِیب می‌دانی

مِهر خود را به دل گوارا کن
با بدی‌های من مدارا کن

یا اَبانا بسی خطا کردم
رو سیه حضرت تو آوردم
با تمام بدی مکن طردم

سائلم، سائل دیار توام
نوکرم اما به اعتبارِ توام 

با تو باب گناه بسته شود
از گنه با تو نفس خسته شود

بت نبضم به تو شکسته شود 
با تو بودن چه فرصت خوبی‌ست
نوکریِ تو، دولتِ خوبی‌‌ست

ای به قلبم زده غم تو هدف 
آخرین جانشینِ شاه نجف
با تو بودن شهادت است و شرف

منِ جا مانده را بخر مولا
با خودت کربلا ببر مولا 

گرچه رفتند بهترین جان‌ها
درس دادند اهل ایمان‌ها
می‌رسد امتداد طوفان‌ها

زلف خود باز اگر رها بکنی
دوستانی دگر سوا بکنی

دانم عشق تو کار می‌طلبد 
با تو بودن قرار می‌طلبد 
کربلا باز یار می‌طلبد 

گرچه نزدیک قله‌ایم آقا
در غمت چندجمله‌ای آقا 

حرم اهل بیت در خطر است 
آل عترت هنوز دربه‌در است
باز زهرا هنوز پشت در است

هر دو دست علی‌ست بسته هنوز
جگر مجتبی‌ست خسته هنوز

دل زینب هنوز غم‌بار است
در غم قتلگاه سالار است
کاروان در مسیر بازار است

ای که روز تو نیست دور بیا
دل غم‌دیده را سُرور بیا
یک قدم مانده تا ظهور بیا

هر که شد کشته‌ی تو منتظر است
جدّ لب‌تشنه‌ی تو منتظر است

*****

امشب حرم آل علی آب ندارد
امان از دل زینب، امان از دل زینب

طفلان همه از تشنه‌لبی خواب ندارند
امان از دل زینب، امان از دل زینب

نظرات