السلام ای شاه تنها، خالق غمها حسین آهِ محزونِ تمامِ مردمِ دنیا حسین حق حسین... ای شاهِ حزین، بالا نشین از بلندای نیزه ما رو ببین ای خداوند مِهر و ماه و زمین ای شاهِ حزین روحم بعد مرگم آوارهی توست تا به قیامت بیچارهی توست تو میمونی آخر من میرم از یاد اما ز قبرم بوی تو میاد