
از ازل ایل و تبارم همه عاشق بودند سخت دلبستهی این ایل و تبارم چه کنم تو که یک گوشهی چشمت غم عالم ببرد حیف باشد که تو باشی و مرا غم ببرد قربون کبوترای حرمت امام رضا قربون این همه لطف و کرمت امام رضا ای صفای قلب زارم هر چه دارم از تو دارم تا قیامت ای رضا جان سر ز خاکت برندارم منم خاک درت غلام و نوکرت مران از در مرا به حقّ مادرت (علی موسی الرضا)۲