ایها العبد الصالح
روح قلبی لدیک
یا ساقی العطاشا
صلی الله علیک
انگار علی داره تو میدون قدم میزنه
وقتی تو دل لشکر عباس علم میزنه
اذا جاء نصرالله اباالفضل میرسه
با دم شمشیرش سرها رو از دم میزنه
ز خشم دل کافر میریزه
یال و کوپال لشگر میریزه
تو صفین بهت گفت برگرد بابا
دل مالک اشتر میریزه
جانم جانم جانم اباالفضل
ای سرلشگر ای سردار
اباالفضل علمدار
غالب کل غالب
کرار غیر فرار
کشته از کشته میسازی با تدبیرت
کی میتونه رد شه از دم شمشیرت
تو علقمه کشته چند نفرو چشمات
به به ماشاالله به اخم با تاثیرت
ز خشم دل کافر میریزه
سر جدا میشه پیکر میریزه
یه ضربه میزنی و رد میشی
تو هر ضربه کلی سر میریزه
جانم جانم جانم اباالفضل
علمدار خوش لقب
زبون زدی تو ادب
بعد تو علمداره
ام المصائب زینب
زن اما شیره به علی قسم
چیزی نداره از اباالفضل که کم
خطبه میخونه تا میگه اسکتوا
میریزه کوفه و شاماتو به هم
میمنه میسره کردی محشر
هر کی دید تو رو گفت جانم حیدر
تا چادر کمر بستی افتادن
همه یاد در قلعه خیبر
جانم جانم جانم یا زینب