همراه قافله نور خدا
تابیده از فلک تا کربلا
شد چشم عاشقان دریا
در این عزای بی همتا
ای آشنای دل حسین
ای مقتدای دل حسین
با کاروانت آمدی
در جای جای دل حسین
چه شود اگر نظری کنی
به دلم که کربوبلا شود
که اگر دلی حرم تو شد
همهاش اذان خدا شود
(ابی عبدالله ابی عبدالله)
ای اشک شور تو شهد مدام
بر خاک مرقدت بادا سلام
ای جان فدای چشمانت
کی میروم به قربانت
ای میهمان کربلا
یک دم به قلب من بیا
مولا بیا دمی بخواه
در خیمهگاه خود مرا
دل ما و خیمهی سبز تو
چه توهمی چه حکایتی
تو و سر زدن به خیال ما
چه ترحمی چه عنایتی
(ابی عبدالله ابی عبدالله)