فدای جود کسی که هر آنچه را بخشید
فقط بخاطر خوشنودی خدا بخشید
از ابتدا پدرش فکر ما گداها بود
که سفرهی کرمش را به مجتبی بخشید
غریب بود، اگر چه گدا فراوان داشت
کریم بود بدون سر و صدا بخشید
(کریم کار ندارد به اسم و رسمِ کسی)۲
غریبه را چه بسا بیش از آشنا بخشید
ملامتش نکنید آنکه را مدینه نرفت
مدینه زائرِ خود را به کربلا بخشید
(دوماه گریه برای حسین باعث شد)۲
که رزق اشک حسن را خدا به ما بخشید
(گمان کنم که دگر مادری زمین نخورد
خدا فقط به حسن این چنین بلا بخشید)۲
گمان دیگرم این است که دم آخر
به غیر قاتل مادر بقیه را بخشید
الهی بشکنه دستِ مغیره
میونِ کوچهها بی مادرم کرد