دوباره دور حسینیم خوب و بد با هم
نشستهاند دَمِ در علی و زهرا هم
محرم آمده هر خانه پُر فروغ شده
هزار شکر حسینیهها شلوغ شده
بدون کبر، بدون ریا، بدون اَدا
خوش آمدید رفیقان سیّدُالشهدا
خوش آمدید که این خانه خانهی کرم است
و این حسینیهها باطناً خودش حرم است
به روی فرش حسینیه سجده کن صدبار
نشستهایم کنار ائمهی اطهار
نگو که مستحب است این همه عزاداری
که هر چه واجب از این مستحب شده جاری
هزار جنگ بیاید، هزار آتش و دود
عزای اعظم ما برقرار خواهد بود
سلام محرم رازم، سلام امام حسین
دعا کن اول ماهی برام امام حسین
بگیر دست مرا خستهام، پریشانم
برای قافله ی تو سگ نگهبانم
زمانه گرچه مرا از تو دور کرد حسین
نمیشود به دلم آتش تو سرد حسین
* * * *
شکر خدا را که در پناه حسینم
عالَم از این خوبتر پناه ندارد
* * * *
کوفه نیا حسین من، نیزه بلای جونته
کوفه به فکر کُشتن جوون و نوجوونته
میشه سر از تنت جدا، نیا عزیزم
جلوی چشم بچهها نیا عزیزم
داغ جوون میبینیا، نیا عزیزم
هر چی بگم برات کمه، نیا عزیزم
تشنه به خونتن همه، نیا عزیزم
کمون میان از علقمه، نیا عزیزم
حیفه که خنجر یه پست روی گلوت کشیده شه
کوفه نیا حسین من، حیفه سرت بریده شه
سر و دلم برات شکست، نیا عزیزم
میشی گرفتار یه مست، نیا عزیزم
سر تو میشه دست به دست، نیا عزیزم
تن تو زیر پا میره، نیا عزیزم
گوشواره از گوشا میره، نیا عزیزم
زینب نگم کجا میره، نیا عزیزم
کوفه یعنی آه تو افسوس تو
خندهی نامرد بر ناموس تو