دمبهدم گفتم حسین و دمبهدم گفتم حسن
باز هم گفتم حسین و باز هم گفتم حسن
کل عمرم خرج ذکر این دو آقازاده شد
باز کم گفتم حسین و باز کم گفتم حسن
توبه کردم با حسین و دستگیرم شد حسن
در وفا گفتم حسین و در کرم گفتم حسن
این صدای پای عشق است از نجف تا کربلا
یک قدم گفتم حسین و یک قدم گفتم حسن
در عمود صد و هجده قراری داشتم
تا رسیدم پای این بابالکرم گفتم حسن
هر کجا در بین روضه تا صدا زد روضهخوان
بیکفن گفتم حسین و بیحرم گفتم حسن
به خاک گفتم اگر شد تنت بپوشاند
بد است اینکه ببیند کسی تو را عریان
از روزن بوریا جدا شد
جسم تو ز ریگهای صحرا
ای حسین
دندان به میان تشت افتاد
در پیش نگاه دخت زهرا
با جسم تو رفت نیزه پایین
با رأس تو رفت نیزه بالا