دل به هیچکی بهجز ابیعبدالله نده
دل یکی، دلبر یکی، به دلت بد راه نده
(دل به هر کی دادم، چوبشو هم خوردم
جز ابیعبدالله، کاش براش میمُردم) ٢
دل من داند و من دانم و دل داند و من
عاقبت عشق حسین است که میماند و من
تا حسین است مبادا بشوم دل نگران
(دل فقط جای حسین است، نه جای دگران) ٢
*
کربلا خونهم و خونوادهم حسین
پدرم اسم تو داده یادم حسین
ای غم شیرینم، ای دوای دردم
آخرش یکروزی به تو برمیگردم
ای نسیم سحر، آرامگَه یار کجاست؟
منزل آن مه عاشقکُش عیّار کجاست؟
ما به این زلف گرهخورده گرفتار شدیم
(ساقیا جان بطلب، مست علمدار شدیم) ٢
*
دل به هیچکی بهجز ابیعبدالله نده
دل یکی، دلبر یکی، به دلت بد راه نده