تمام هستیام را میدهم
غم را مگیر از من
بگیر از من مرا
اما محرم را مگیر از من
غیر از اشک آهی
در بساطم نیست میدانی
همه داراییام اشک است
اشکم را مگیر از من
اگر کم گریه کردم
تو بزرگی کن حسابش کن
به حق اشکهای زینب
این کم را مگیر از من
وصیت کردم با من
میان قبر بگذارند
نمیخواهم کفن
این رخت ماتم را مگیر از من
به جز این رشته پرچم
ندارم دستآویزی
به جان مادرت
این حبل محکم را مگیر از من
بهشت اینجاست رزق اینجاست
حال اینجاست عشق اینجاست
تمام بهترینهای دو عالم را مگیر از من
تو که هر چه دادی پس نمیگیری مرا قلبی است که در آن
عشق تو جاری است
این را هم مگیر از من
تجسّم میکنم
آن جسم عریان را و میسوزم
خوشم با داغ
این داغ مجسّم را مگیر از من
السلام علیک یا اباالحسن
یا علی بن موسی الرضا
ایها الامام الغریب
السلام علیک یا ابالجواد
یا امام رضا۴ مولا
قربون کبوترای حرمت امام رضا
قربون اینهمه لطف و کرمت رضا
شنیدم سَجِيَّتُكُمُ الْكَرَمُ
دستام خالیه آقا جان
شما رو رها کنم، کجا برم امام رضا
یا امام رضا ۴ مولا