9 -صلوات بر رسول خدا (صلی الله علیه و آله)

وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی مَنَّ عَلیْنَا بِمُحَمَّدٍ نَبِیِّهِ- صَلَّى اللّٰهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ دُونَ الْأُمَمِ الْمَاضِیَهِ وَ الْقُرُونِ السَّالِفَهِ،

و تمام حمد و ستایش از آنِ خدایی است که با فرستادن پیامبرش، محمد (صلی الله علیه و آله)، بر ما منت نهاد، در حالی که امت‌های پیشین و نسل‌های گذشته از این نعمت محروم بودند.

بِقُدْرَتِهِ الَّتِی لَا تَعْجِزُ عَنْ شَیْ‏ءٍ وَ إِنْ عَظُمَ، وَ لَا یَفُوتُهَا شَیْ‏ءٌ وَ إِنْ لَطُفَ.

این از قدرت بی‌پایان اوست که هیچ چیز، هرچند بزرگ، ناتوانش نمی‌سازد و هیچ چیز، هرچند کوچک، از دسترسش خارج نمی‌شود.

فَخَتَمَ بِنَا عَلَى جَمِیعِ مَنْ ذَرَأَ، وَ جَعَلَنَا شُهَدَاءَ عَلَى مَنْ جَحَدَ، وَ کَثَّرَنَا بِمَنِّهِ عَلَى مَنْ قَلَّ.

ما را خاتمۀ خلایق خویش قرار داد، و ما را گواه بر منکران قرار داد، و به نعمت و کرمش، شمار ما را بر کسانی که اندک بودند، افزون ساخت.

اَللّٰهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ أَمِینِکَ عَلَى وَحْیِکَ، وَ نَجِیبِکَ مِنْ خَلْقِکَ،

خداوندا! بر محمد درود بفرست؛ همو که امانت‌دار وحی تو، و برگزیده از میان همۀ آفریدگان توست

وَ صَفِیِّکَ مِنْ عِبَادِکَ، وَ إِمَامِ الرَّحْمَهِ، وَ قَائِدِ الْخَیْرِ، وَ مِفْتَاحِ الْبَرَکَهِ.

و برگزیده از میان بندگان تو و امام مهربانیها، رهبر نیکوییها و گشایندۀ درهای برکت است.

کَمَا نَصَبَ لِأَمْرِکَ نَفْسَهُ وَ عَرَّضَ فِیکَ لِلْمَکْرُوهِ بَدَنَهُ

همانطور که برای اجرای فرمان تو جانش را در طبق اخلاص نهاد، و بدنش را در راه تو به سختی‌ها سپرد.

 وَ کَاشَفَ فِی الدُّعَاءِ إِلَیْکَ حَامَّتَهُ

او (پیامبر)، در راه دعوت به سوی تو، با نزدیکانش آشکارا به رویارویی پرداخت،

 وَ حَارَبَ فِی رِضَاکَ أُسْرَتَهُ

و برای کسب رضایت تو، با خاندان خود به نبرد برخاست.

وَ قَطَعَ فِی إِحْیَاءِ دِینِکَ رَحِمَهُ

برای زنده‌نگه داشتن دین تو، پیوندهای خویشاوندی را برید؛

وَ أَقْصَى الْأَدْنَیْنَ عَلَى جُحُودِهِمْ

 نزدیکانی که انکار می‌کردند را از خود دور کرد

 وَ قَرَّبَ الْأَقْصَیْنَ عَلَى اسْتِجَابَتِهِمْ لَکَ.

و دورترانی که ایمان آورده بودند را به خود نزدیک نمود.

وَ وَالَى فِیکَ الْأَبْعَدِینَ وَ عَادَى فِیکَ الْأَقْرَبِینَ

او به خاطر تو، با بیگانگان دوستی کرد و با خویشان خود دشمنی ورزید.

و أَدْأَبَ نَفْسَهُ فِی تَبْلِیغِ رِسَالَتِکَ وَ أَتْعَبَهَا بِالدُّعَاءِ إِلَى مِلَّتِکَ.

جان خود را در راه ابلاغ رسالت تو به رنج انداخت و با دعوت به آیینت خود را به سختی انداخت.

وَ شَغَلَهَا بِالنُّصْحِ لِأَهْلِ دَعْوَتِکَ

خود را به نصیحت کردن دعوت‌شدگان مشغول کرد

 وَ هَاجَرَ إِلَى بِلَادِ الْغُربَهِ، وَ مَحَلِّ النَّأْیِ عَنْ مَوْطِنِ رَحْلِهِ، وَ مَوْضِعِ رِجْلِهِ، وَ مَسْقَطِ رَأْسِهِ، وَ مَأْنَسِ نَفْسِهِ،

و از جایی که محل زندگی، زادگاه، و مأمن دلش بود، دوری گزید و به دیار غربت و محل دور هجرت نمود؛

 إِرَادَهً مِنْهُ لِإِعْزَازِ دِینِکَ، وَ اسْتِنْصَاراً عَلَى أَهْلِ الْکُفْرِ بِکَ.

تمام این‌ها را تنها برای عزت بخشیدن به دین تو و یاری جستن علیه کافران به تو انجام داد.

 حَتَّى اسْتَتَبَّ لَهُ مَا حَاوَلَ فِی أَعْدَائِکَ

این تلاش‌ها ادامه یافت تا آنکه آنچه را در برابر دشمنانت می‌خواست، محقق شد

وَ اسْتَتَمَّ لَهُ مَا دَبَّرَ فِی أَوْلِیَائِکَ.

و آنچه را برای دوستانت تدبیر کرده بود، به کمال رسید.

 فَنَهَدَ إِلَیْهِمْ مُسْتَفْتِحاً بِعَوْنِکَ، وَ مُتَقَوِّیاً عَلَى ضَعْفِهِ بِنَصْرِکَ

پس، با یاری تو، به سوی دشمنانش حمله برد و ضعف خود را با نصرت تو، قوت بخشید.

فَغَزَاهُمْ فِی عُقْرِ دِیَارِهِمْ وَ هَجَمَ عَلَیْهِمْ فِی بُحْبُوحَهِ قَرَارِهِمْ

او در قلب دیارشان بر آنان تاخت و در اوج آرامش و سکونشان، بر سرشان فرود آمد

حَتَّى ظَهَرَ أَمْرُکَ، وَ عَلَتْ کَلِمَتُکَ، وَ لَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ‏.

تا آنجا که فرمان تو آشکار و سخن تو بلند گردید، هرچند که مشرکان ناخشنود بودند.

اَللّٰهُمَّ فَارْفَعْهُ بِمَا کَدَحَ فِیکَ إِلَى الدَّرَجَهِ الْعُلْیَا مِنْ جَنَّتِکَ

خداوندا، به پاس رنج و کوششی که پیامبر در راه تو متحمل شد، او را به بالاترین درجه در بهشتت برسان

حَتَّى لَا یُسَاوَى فِی مَنْزِلَهٍ، وَ لَا یُکَافَأَ فِی مَرْتَبَهٍ،

به‌گونه‌ای که هیچ‌کس با او در مقام و منزلت برابر نباشد

وَ لَا یُوَازِیَهُ لَدَیْکَ مَلَکٌ مُقَرَّبٌ، وَ لَا نَبِیٌّ مُرْسَلٌ.

و هیچ فرشتۀ مقرب یا پیامبری فرستاده شده هم‌تراز او قرار نگیرد.

 وَ عَرِّفْهُ فِی أَهْلِهِ الطَّاهِرِینَ وَ أُمَّتِهِ الْمُؤْمِنِینَ مِنْ حُسْنِ الشَّفَاعَهِ أَجَلَّ مَا وَعَدْتَهُ

در میان خاندان پاک و امت مؤمنش، او را از بهترین شفاعت و بیش از آنچه به او وعده داده‌ای، بهره‌مند ساز.

یَا نَافِذَ الْعِدَهِ، یَا وَافِیَ الْقَوْلِ،

ای کسی که وعده‌هایت را محقق می‌کنی، ای وفادار به گفتارت،

 یَا مُبَدِّلَ السَّیِّئَاتِ بِأَضْعَافِهَا مِنَ الْحَسَنَاتِ

ای که بدی‌ها را به چند برابر نیکی تبدیل می‌سازی،

 إِنَّکَ‏ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ‏، الْجَوَادُ الکَریِمُ.

که تو به یقین صاحب فضل بزرگ و بخشندۀ کریم هستی.