175 -درخواست دوری نمودن مصیبت‌ها و سختی‌ها

یٰا مَوْضِعَ کُلِّ شَکْوىٰ، یٰا سَامِعَ کُلِّ نَجْوىٰ، یٰا شَافِیَ کُلِّ بَلْوىٰ، وَیٰا عَالِمَ کُلِّ خَفِیِّهٍ، وَیٰا کَاشِفَ مٰا یَشَاءُ مِنْ بَلِیَّهٍ، وَیٰا مُنْجِیَ مُوسیٰ، وَیٰا مُصْطَفِیَ مُحَمَّدٍ، وَیٰا مُتَّخِذَ إِبْرَاهِیمَ خَلِیلاً.

ای جایگاه هر شکایتی، ای شنوند‌ۀ هر نجوایی، ای شفادهندۀ هر بلایی، و ای دانای هر پنهانی، و ای برطرف کنندۀ هر چه خواهد از بلاها، و ای نجات‌دهندۀ موسی، و ای برگزینندۀ محمد، و ای انتخاب کنندۀ ابراهیم به عنوان دوست.

أَدْعُوکَ دُعٰاءَ مَنِ اشْتَدَّتْ فَاقَتُهُ، وَضَعُفَتْ قُوَّتُهُ، وَقَلَّتْ حِیلَتُهُ، دُعٰاءَ الْغَرِیقِ الْغَرِیبِ الْفَقِیرِ الَّذِی لاٰیَجِدُ لِکَشْفِ مٰا هُوَ فِیهِ إِلّٰا أَنْتَ یٰا أَرْحَمَ الرّٰاحِمِینَ، سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظّٰالِمِینَ.

تو را می‌خوانم خواندن کسی که نیازمندی‌اش شدید گشته، و ناتوان شده نیرویش، و چاره‌اش اندک گشته است، دعای غرق شدۀ غریب فقیری که نـمی‌یابد برای برطرف کردن آنچه وی در آن است جز تو را ای مهربان‌ترین مهربانان، پاکی تو، بدون تردید من از ستمکاران بوده‌ام.

حضـرت علی بن الحسین (علیهماالسلام) فرمود: دعا نـمی‌کند کسی که بلایی به وی رسیده باشد به این دعا مگر اینکه گشایش داده می‌شود او را.