یک عمر بخوانم از یک پیکر بی‌سر

یک عمر بخوانم از یک پیکر بی سر
بی روضه جانسوز و جانکاه نمی‌آیم

با چکمه روی سینه می‌رفت و صدا می‌زد
تا سر نبُرم بیرون والله نمی‌آیم

زهرا به نوا می‌گفت والله سوی گودال
جز با دل پر خون و پر آه نمی‌آیم