یا رب تو ببخش

خدایا به حمدت زبان می‌گشایم
به امید رحمت به سمتت می‌آیم

تو خود باعث و علّت هر ثوابی
تو سرچشمه و اصل مهر و عقابی

یقین دارم ای عشق در عفو و غفران
تویی مهربان همه مهربانان

و از هرکسی در مقام عقوبت
تو بالاتری در مجازات و شدّت

و در موضع شوکت و کبریایی
بزرگِ بزرگان هستی ، خدایی

خدایا به من در دعا اذن دادی
منادا شدی و دلم شد منادی

پس ای آن‌که هر دم شنیدی صدایم
مرا باز بشنو تو را می‌ستایم

اجابت ای مهربان خواهشم را
ببخشای بخشاترین لغزشم را

چه بسیار در‌ها که برمن گشودی
چه اندوه‌هایی که از دل زدودی

خطا‌های من به بخشش رساندی
به من سایه‌ی مهر را گستراندی

ز هر حلقه و دام بیرون کشیدی
و زنجیر‌های بلا را بریدی

ستایش تو را ای تو پروردگاری
که فرزندی و هم‌نشینی نداری

شریکی ندارد به فرمان‌روایی 
ز هر عجز عاری مقام خدایی

تواناست و سرپرستی ندارد
بگو هربزرگی، بزرگش شمارد