یا حسن

برسد سلام کبوتران حرم به بام تو یا حسن
بخورند دانه کبوتران حرم به نام تو یا حسن
ببرند و فیض، سخنوران همه از کلام تو یا حسن
به ممات جان بدهد دَمی، به دمی غلام تو یا حسن

نه مراست قدرت آن‌که دَم زَنَم از مقام تو یا حسن

به لقب عزیزی و مجتبیٰ، به صفت کریمی و مهربان
به نسب، اصیلی و هاشمی، به شرف، فراتر از آسمان
به جمال، صورت احمدی، به کلام، احمد خوش‌بیان
به کمال، جلوه‌ی فاطمه، به جلال هم علیِ زمان

و پُر است از نفس خدا، به‌خدا تمام تو یا حسن

هله ای مسافر مُلک دل، که فروختم زر و سیم را
که دل از هوای تو پُر کنم، بکَشم چو ناز کریم را
من اگر نشد که زیارتش کنم آن ضریح نعیم را
بزنم به قصد تو بوسه مضجع شاه عَبدُالعظیم را

به نوادگان تو می‌رسم بدهم سلام تو یا حسن
نه مراست قدرت آن‌که دَم زَنَم از مقام تو یا حسن