یا با لغت عشق مرا دشمن کن

یا با لغت عشق مرا دشمن کن 
یا شیشه احساس مرا آهن کن 

مولا عطش کرببلا گیجم کرد
قربان تو تکلیف مرا روشن کن

***
ای که آوازه ی مسیحا را 
نفحات تو می کند احیا

ای که دریای بی کرانه ی عشق
 با نگاه تو می شود دریا

من که مجنون گیسوان توام
به چه کار آیدم دگر لیلا

آنقدر روشنی که از خجلت
ماه امشب نمی شود پیدا

سائل خانه ی پر از کرمت
طعنه دارد به ملک استغنا

حاصلش نیست جز پشیمانی
هر که از سفره ی تو گشت جدا

هر که رسوای گیسویت باشد
روز محشر نمی شود رسوا

لذّتِ خاکساریت را من
به مَلَک هم نمی دهم حتی

روی چشم فرشته جا داری
ای مسیح مقدس دنیا

سر پناه مؤدب زینب
جبرئیل مُقرَّب مولا

من به چشمان تو لقب دادم
دو نگهبان زینب کبری

آه باب الحوائج طفلان
کاشف الکرب سید الشهدا

تو که هستی، کنیز زاده ی عشق
خادم خانواده ی زهرا

پای بوس تو حضرت آدم
دست بوس تو حضرت عیسی

مشک بر دوش خیمه های عطش
السلام علیک یا سقا

قد طوبای تو زبانزد شد
به به از اینهمه قد و بالا

معجزه پشت معجزه آمد
به من افتاد تا نگاه شما

گوشه ای از نگاهِ تو سلمان
می نماید تمامِ دنیا را

دستهای بریده ات محشر
روی دستان حضرت زهرا

ای همه کاره ی عزای حسین
نمک سفره های عاشورا

تو چه کردی که عاشقت شده اند
ارمنی های ظهر تاسوعا

[بهتر بوَد که به زن ها بری پناه
یعنی حسین آبروی لشگرت که ریخت]

پاسبانِ مُخَدرات حرم
ای غرور تمام معجرها

دست های تو بر زمین افتاد
جان عالم فدای تو بادا

چه به روز سر تو آوردند
روی نیزه چه میکنی آقا

روی نیزه کمی تحمل کن
تا نیفتی به دامن صحرا

[ این چه ماهی است در هر گذری سوخت و ساخت
روی نی بند نشد گردن اسبش انداخت ]

***