گیرم که اصلاً عبدود رد شد ز خندق

گیرم که اصلاً عَبدِوَد رد شد زِ خندق
آسوده‌ باش آقایِ من، حیدر که داری

به طعنه‌هایِ این و آن، بی‌اعتنا باش
بگذر از این بدبخت‌ها، کوثر که داری

آن‌کس که خیر و برکتِ دنیاست، زهراست
سِرِّ وجودِ این جهان زهراست، زهراست

ای صادقِ آل‌ِ علی در بی‌کران‌ها
یادی بکن قدری هم از ما ناتوان‌ها

بارِ سفر برداشتی از دوشِ مردم
ای ناشناسِ مهربانِ کاروان‌ها

جاروکِشَت، اعجازِ ابراهیم دارد
در دست‌هایِ توست این کُون و مکان‌ها

درکِ مقامت، کارِ امثالِ زُراره‌ست
کِی راه دارد در حریمت این گمان‌ها

پرچم سیاهِ روضه بر دیوار داری
تو روضه‌خوانی بر تمامِ روضه‌خوان‌ها

روضه بخوان از آفتابِ بینِ گودال
از حُجَّت‌‌ُالله‌ای که افتاده است بی‌حال