گر چه بدم نوازشم می کنی

گر چه بدم نوازشم می‌کنی
شرمنده‌ی رفتارتم به مولا

کنار جوی گل بنفشه روید
من خس جوی‌بارتم به مولا

فخر می‌کنم آن دم به اهل عالم
بینم که در کنارتم به مولا

من نمی‌گم کیَم و یا چه هستم
ریز خوره دربارتم به مولا

به خواب دیدمت که در سرایی
نشسته در کنارتم به مولا

به راه تو نشسته چون غبارم
چون خاک رَه گذارتم به مولا

عمریه که سراغت و می‌گیرم
همه بدونن آوارتم به مولا

کعبه تویی بیا دورت بگردم ...