گرم دل از نور نجف

گرمه دل از نور نجف
از تب انگور نجف
چون از خوشه خوشه‌های ضریح شراب جنت پر شده
دل مستمو باید راهی نجف کنم هر طور شده

خوشه‌ی روی ضریحت نوش جان نوکر شد
هر کسی بوسه گرفت از چاکران حیدر شد

دلم اسیر علی خانه به دوش نجف
گوشه به گوشه‌ی جنت گوشه به گوشه نجف
میگم به هرکی می‌خواد بدونه کار منو
شبیه میثم تمار رطب فروش نجف

(علی علی مددی یا علی علی مددی)


سیره‌ی قرآنم علی
حب تو ایمانم علی
ببین ذوق رو از تو چشمای من اسمتو وقتی می‌برم
بپرسن مگه دلیلش چیه دامن پاک مادرم

شبی ز برج اسعد هم یک نظر به زائر کن
بکش مرا نجف حکم مردنم رو صادر کن

تو واژه واژه‌ی حق به هر زبونی علی
قسم به عزت کعبه تو قبله‌مونی علی
نگم خدایی ولی میون خلق خدا
یکی شبیه خدا شد شما همونی علی


سید و مولای حسین 
یا علی بابای حسین
منم سائل تو و بچه‌هات سایل خونه‌زاد تو
تو خواستی اگه رسیده به من گدایی اولاد تو

فقط نگاه خودت بود غیر از این نبوده اصلاً 
که خاک پای حسین و سگ اباالفضل هستم

به ماه ام بنین به قرص ماه ششم
کنار اسم اباالفضل رقیه خالیه جاش
رقیه جان پدر رقیه جان عمو
تهش ضرر می‌کنه هر کسی نمیره براش