کوچه ها تاریک و سرده

کوچه‌ها تاریک و سرده
سینه‌ها سوخته‌ی درده
یتیم‌های کوفه میگن
(بابامون برنمی‌گرده) ۲

آسمون بی ستاره
از غمش تیره و تاره
جز حسین از دل زینب
هیچ‌ کسی خبر نداره
****
حال که ای همسفر، بی تو سفر می‌کنم
زاد ره خویش را خون جگر می‌کنم

من که ز آغاز عمر بی تو نکردم سفر
خیز و ببین یا اخاه با که سفر می‌کنم

هر قدمم می‌زنند نام تو را می‌برم
هر طرفم می‌کشند بر تو نظر می‌کنم

حسین....
ای تشنه لب حسین، حسین