کوره آتش دل آتشفشان زینب است

کوره‌ی آتش، دل آتشفشان زینب است
ذوالفقار زنده‌ی حیدر زبان حیدر است

آفرین زینب که چون گل گفت، گل می‌شکفت
آفرین زهرا که آن هم باغبان زینب است

اشک زهرا عرش را سامان دهد
اشک زهرا فرش را امکان دهد

اشک زهرا زادمان در برزخ است
قطره‌اش خاموش ساز دوزخ است

اشک زهرا بر ملائک آبروست
اشک او بهر علی آب وضوست

اشک زهرا هر نمش یَم می‌شود
سینه‌ی مولا پر از غم می‌شود

اشک زهرا نیمه شب‌ها دیدنی‌ست
گفتن مطلوم از لبش بشنیدنی‌ست

اشک زهرا تا که بر دریا چکید
نوح از طوفان رها شد بر لب ساحل رسید

اشک زهرا درد را درمان دهد
بر هزاران همچو عیسی جان دهد

اشک زهرا زینب عرش خداست
عرش حق هم سینه‌ی شیر خداست

اشک زهرا حوض کوثر می‌شود
ساقی این اشک حیدر می‌شود